BIULETYN
Księgarnia
Kontakt
EKOS
e-mail: ekos[at]ekos.gda.pl
tel/fax. 58 305 37 46
tel kom. 604 090 741
Projekt Poradnika do ZAŁĄCZNIKA VOpracowanie robocze wykonane w Punkcie Konsultacyjnym MinisterstwaGospodarki ds REACHDokument ten zawiera tylko opinie odpowiednich służb Komisji Europejskiej i nie może być traktowany jako ficjalne stanowisko Komisji.Dokument ten jest projektem poradnika, który został przekazany do Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) la dalszego opracowania we współpracy z Państwami Członkowskim i innymi partnerami, a następnie łączenia do” Poradnika dot. rejestracji”. Agencja ma za zadanie dostarczenie wytycznych technicznych i aukowych oraz narzędzi właściwych dla funkcjonowania Rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (REACH) godnie z Artykułem 7 ust.2. Służby Komisji nie ponoszą więc żadnej odpowiedzialności za informacje znajdujące się w tym projekcie oraz do óźniejszych poprawek w Poradniku. Ostateczna wersja Poradnika będzie opublikowana na stronie internetowej CHA. Artykuł 2 ust.7b Rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (REACH) przedstawia kryteria wyłączenia substancji objętych przepisami załącznika V tego Rozporządzenia z wymogów rejestracji, obowiązków dla dalszych użytkowników oraz oceny. Kryteria te są sformułowane bardzo ogólnie. Zadaniem poradnika jest wyjaśnienie poszczególnych zapisów załącznika V. Należy zwrócić uwagę, że firmy korzystające z wyłączenia muszą przedstawić organom kontrolującym (na żądanie) informacje, udawadniające, że ich substancje podlegają zwolnieniu. Poniższy poradnik wyjaśnia kolejno zapisy w załączniku V Rozporządzenia REACH. 1. Substancje powstałe w wyniku reakcji chemicznej zachodzącej jako skutek uboczny kontaktu innej substancji lub wyrobu z czynnikami środowiskowymi,takimi jak powietrze, wilgoć, mikroorganizmy lub światło słoneczne. Większość substancji wykazuje pewien poziom niestabilności pod wpływem czynników środowiskowych, takich jak powietrze, wilgotność, mikroorganizmy i napromieniowanie światłem słonecznym. Wszelkie produkty reakcji powstałe w wyniku działania tych czynników nie podlegają obowiązkowi rejestracji; powstają one w sposób niezamierzony przez producenta lub importera substancji. Przykładowo, produkty reakcji ubocznej hydrolizy substancji zachodzącej (np. estrów, amidów, halogenków akrylu, bezwodników, chlorowcopochodnych organicznych związków krzemu, itp) w wyniku kontaktu z wilgocią są wyłączone z rejestracji. Innym przykładem jest eter dietylowy, który może tworzyć nadtlenki w wyniku działania powietrza lub światła. Takie nadtlenki nie muszą być rejestrowane przez producenta lub importera eteru dietylowego, a także dalszego użytkownika lub dystrybutora substancji w postaci własnej, w preparacie lub wyrobie. Również produkty rozkładu farby, zachodzącej w wyniku działania pleśni oraz produkty wybielania kolorowych tkanin, które pojawia się z powodu naświetlania promieniami słonecznymi, mogą być traktowane jako przykłady podlegające powyższemu zapisowi. 2. Substancje powstałe w wyniku reakcji chemicznej zachodzącej jako skutek uboczny magazynowania innej substancji, preparatu lub wyrobu. Niektóre substancje mogą rozkładać się również na skutek właściwości wynikających z ich budowy. Produkty reakcji otrzymywane w wyniku naturalnego rozkładu substancji nie muszą być rejestrowane; powstają one w sposób niezamierzony przez producenta lub importera substancji. Przykładem substancji, które mogą być objęte tym zapisem, są nadtlenki powstałe z eterów (np.eteru dietylowego, tetrahydrofuranu), nie tylko w wyniku działania światła czy powietrza (patrz pkt.1), ale także podczas magazynowania. Nadtlenki te nie muszą być rejestrowane. Należy jednak zauważyć, że potencjalne zagrożenia związane z obecnością nadtlenków w eterach musi być wzięte pod uwagę przy ocenie narażenia i zagrożeń. Inne przykłady obejmują częściowo spolimeryzowane oleje schnące (np. olej lniany) oraz rozkład węglanu amonu z wytworzeniem amoniaku i dwutlenku węgla (zwłaszcza podczas przechowywania w temp. powyżej 30°C). 3. Substancje powstające w wyniku reakcji chemicznej zachodzącej przy okazji końcowego zastosowania innych substancji, preparatów lub wyrobów i które same nie są produkowane, importowane lub wprowadzane do obrotu. Końcowe zastosowanie substancji w ich postaci własnej, w preparacie lub wyrobie może skutkować zamierzoną reakcją chemiczną, jak np. podczas użycia kleju dwuskładnikowego. Uzyskane produkty reakcji są zwolnione z warunków rejestracji, ale z zastrzeżeniem, że nie są w takiej postaci wprowadzane do obrotu. Należy jednak zaznaczyć, że potencjalne zagrożenia związane z produkowanymi substancjami muszą być uwzględnione w ocenie ryzyka dla składników, z których powstaje produkt. Pojęcie „końcowe zastosowanie” nie jest ograniczone do użycia substancji przez użytkownika profesjonalnego lub konsumenta, ale zawiera wiele zamierzonych dalszych zastosowań substancji w łańcuchu dostaw, pod warunkiem, że nie są częścią kolejnych procesów produkcyjnych. Przykładami substancji podlegających powyższemu zapisowi są produkty powstałe przy użyciu klejów i farb, produkty spalania benzyny w silnikach samochodowych i produkty reakcji otrzymane podczas prania tekstyliów ze środkami wybielającymi. Powyższy zapis dotyczy również substancji obecnych jako mieszaniny jonowe w roztworach wodnych, a powstających w wyniku mieszania soli, kwasów i zasad bez utworzenia nowych wiązań kowalencyjnych. Rejestracja dla tych substancji byłaby niewłaściwa, jeśli powstałe pary jonowe nie są substancją produkowaną i izolowaną z roztworu, ale są utworzone jako część równowagi chemicznej w roztworze. Ma to zastosowanie, jeżeli wszystkie wprowadzone do roztworu kwasy, zasady i sole zostały zarejestrowane we wcześniejszym ogniwie łańcucha dostaw przez producenta/importera (lub są zwolnione z obowiązku rejestracji) i ocena bezpieczeństwa chemicznego zawiera wykorzystanie określonego kwasu, zasady lub soli w odpowiedniej mieszaninie jonowej w taki sposób, aby było możliwa identyfikacja zagrożeń wynikających ze zmiany niebezpiecznych właściwości mieszaniny w porównaniu z jej składnikami/komponentami, z powodu obecności soli powstałych w roztworze. Toksykologiczne i ekotoksykologiczne właściwości soli wynikają częściowo z właściwości kwasów i zasad, z których powstały i muszą być uwzględnione w ocenie bezpieczeństwa chemicznego każdego ze składników ze szczególnym uwzględnieniem właściwości SVHC (substancje wzbudzające bardzo duże obawy). Właściwości soli oraz odpowiadających im kwasów i zasad mogą być zasadniczo różne. Przykładem jest działanie żrące kwasu octowego, których nie ma octan sodu. Niektóre aminy mają właściwości toksyczne, których nie wykazują ich sole. Przykłady mieszanin jonowych można znaleźć w detergentach i środkach chemii gospodarczej, np. pochodne alkilowe kwasów sulfonowych i/lub kwasy tłuszczowe mogą w obecności wodorotlenku sodu i/lub amin tworzyć sole jonowe. Innym przykładem są płyny do plastycznej obróbki metali gdzie taki sam proces może zachodzić między różnymi zasadami (takimi jak aminy) i kwasami nie prowadząc do powstania substancji z nowymi wiązaniami kowalencyjnymi, ale utworzeniem się równowagowej mieszaniny soli. Powyższe wyłączenie nie dotyczy procesu technologicznego polegającego na celowym zobojętnianiu kwasów lub zasad w celu utworzenia odpowiednich soli, włączając w to zobojętnianie podczas wytwarzania preparatu. 4. Substancje, które same nie są produkowane, importowane lub wprowadzane do obrotu i które powstają w wyniku reakcji chemicznej zachodzącej, gdy:
Należy zauważyć, że:
Punkt a) W punkcie a) zamieszczono obszerną listę grup substancji zwolnionych. Lista ta zawiera, między innymi: i. Przeciwutleniacze Przeciwutleniaczem jest substancja zapobiegająca lub spowalniająca reakcje utlenienia, sama temu procesowi ulegając. W rezultacie przeciwutleniacze są często środkami redukującymi. Przeciwutleniacze wytwarzane lub importowane, muszą być zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem REACH. Substancje powstające z przeciwutleniaczy podczas spełniania swojej funkcji (usuwanie wolnorodnikowych produktów pośrednich) nie muszą być rejestrowane. Przykład: Fenole stosowane jako przeciwutleniacze (np.2,6-bis(tert-butylo)-4-metylofenol (nr EINECS: 204-881-4; nr CAS: 128-37-0):  Powstałe rodniki fenoksylowe są bardzo stabilne dzięki ich zdolności do budowanialicznych form mezomerycznych i nie podlegają rejestracji.  Końcowe produkty reakcji utlenienia także nie są przedmiotem rejestracji. Innym przykładem może być wytwarzanie produktu reakcji przeciwutleniacza tertbutylo-hydroksyanizolu, używanego w celu zapobiegania utlenieniu kwasów tłuszczowych (pod wpływem tlenu z powietrza). ii. Inhibitory korozji Inhibitor korozji jest substancją, która dodana – nawet w małych stężeniach – zatrzymuje lub zmniejsza korozję metali i stopów. Wyróżniamy inhibitory anodowe i katodowe, zależnie od reakcji, która ma być hamowana; oba typy są zwolnione z obowiązku rejestracji. Inhibitory korozji chemicznej budują ochronną warstwę na powłoce zabezpieczanego metalu dzięki reakcji między tym metalem a inhibitorem. Substancje powstające podczas tego procesu nie podlegają rejestracji, jednak metal i inhibitor zazwyczaj muszą być zarejestrowane. iii. Środki przeciwosadowe Strącanie jest procesem wydzielania z roztworu substancji w postaci osadu. Środki przeciwosadowe wstrzymują lub zapobiegają formowaniu się osadów w roztworze. Same środki przeciwosadowe muszą być zarejestrowane, natomiast produkty reakcji zachodzącej między tymi środkami a substancjami obecnymi w roztworze, rejestracji nie podlegają. iv. Odczynniki chelatujące. Zadaniem odczynników chelatujących, zwanych także ligandami, chelantami, chelatorami lub odczynnikami maskującymi jest tworzenie jonów kompleksowych. Wytwarzanie, import lub wprowadzanie na rynek odczynników chelatujących podlega rejestracji, natomiast produkty reakcji kompleksowania jonu z ligandem nie podlegają rejestracji, jeśli kompleksy te nie są wytwarzane, importowane lub wprowadzane do obrotu. Należy wyjaśnić i podkreślić, że kompleksy składające się z jonów chelatowych muszą być zarejestrowane, jeśli są celowo produkowane, importowane lub wprowadzane do obrotu. Przykład: Odczynnik chelatujący dimetyloglioksym jest przedmiotem rejestracji. \jeżeli zostanie zastosowany przez końcowego użytkownika do skompleksowania jonów niklu, powstający kompleks dimetyloglioksym niklu nie musi być rejestrowany. v. Koagulatory i flokulanty. Koagulator jest substancją chemiczną używaną w celu przyczynienia się do molekularnej agregacji substancji obecnych w roztworze w cząstki. Flokulant jest substancją chemiczną używaną w celu wywołania lub wspomagania agregacji zawieszonych cząsteczek obecnych w cieczy do postaci makroskopowych cząstek, zwanych kłaczkami. Koagulacja i flokulacja to dwie metody zazwyczaj powiązane i stosowane na przykład do usuwania rozpuszczonej substancji organicznej i cząsteczek zawiesiny z wody. Substancje wydzielone w procesie koagulacji/flokulacji są zwolnione z rejestracji, chyba, że są celowo wytwarzane, importowane lub wprowadzane do obrotu. Przykładem koagulatora używanego w procesie koagulacji/flokulacji podczas oczyszczania wody jest siarczan glinu (nr EINECS: 233-135-0, nr CAS: 10043-01-3). Gdy dodamy siarczan glinu do uzdatnianej wody, zachodzi seria reakcji (włączając hydrolizę siarczanu glinu) wymaganych dla koagulacji i flokulacji. Obowiązek rejestracji odnosi się do produkcji lub importu siarczanu glinu, natomiast substancje wydzielone z tego siarczanu w procesie koagulacji/flokulacji nie są przedmiotem rejestracji. Należy zauważyć, że zapis nie uwzględnia antykoagulatorów, jakimi są substancje stosowane np. do stabilizacji krwi. Antykoagulatory powinny być traktowane jako stabilizatory. vi. Środki powierzchniowo czynne. Środek powierzchniowo-czynny jest substancją, która ze względu na swoją budowę może powodować zmiany właściwości na granicy faz. Jednym z przykładów środka powierzchniowo czynnego jest emulgator/środek emulgujący, tj. substancja, która obniża napięcie międzyfazowe pomiędzy cieczami niemieszającymi się (np. olej i woda), w wyniku czego następuje mieszanie się tych substancji. W przypadku, gdy podczas użycia środka powierzchniowo czynnego, powstają nowe substancje, nie muszą one być rejestrowane. Rejestracji podlega wytwarzanie lub import środka powierzchniowo-czynnego stosowanego do obróbki skóry w celu jej impregnacji,. Podczas procesu impregnacji środek ten chemicznie reaguje z powierzchnią skóry. Produkty powstałe podczas reakcji środka powierzchniowo czynnego ze skórą są zwolnione z obowiązku rejestracji. vii. Odczynniki kontroli jakości. Odczynnik kontroli jakości jest substancją stosowaną do jakościowego lub ilościowego określania konkretnego parametru w produkcie dla utrzymania ustalonej jakości. Przykłady odczynników kontroli jakości obejmują roztwory używane w metodach miareczkowania Karla-Fishera. Przy zastosowaniu tej metody następuje szereg reakcji chemicznych. Produkty reakcji powstające w wyniku miareczkowania są zwolnione rejestracji. viii. Smary Smar jest substancją aplikowaną między dwie poruszające się powierzchnie w celu zredukowania tarcia i ich ścierania się. Smar zabezpiecza powierzchnie cienkim filmem ochronnym, który umożliwia im, przez redukcję tarcia między nimi, bycie rozdzielonymi podczas spełniania określonej funkcyjności Niektóre smary zawierają reaktywne grupy funkcyjne, których celem jest tworzenie warstwy granicznej na powierzchni(ach). Każda substancja powstająca w taki sposób jest zwolniona z obowiązków rejestracji, chyba, że jest wytwarzana w procesie technologicznym lub wprowadzana do obiegu. Przykładem może być smar, który reaguje z powierzchnią metalu by zapewnić fizycznie dołączoną warstwę „olejową”. ix. Środki zobojętniające. Środek zobojętniający jest substancją używaną do doprowadzania wartości pH roztworu, zwykle roztworu wodnego, do zamierzonego poziomu. Środki zobojętniające są m.in. stosowane do utrzymywania w równowadze odczynu wody pitnej. Mechanizm zobojętniania jest oparty na kwasowo-zasadowej reakcji między środkiem zobojętniającym a cieczą, która ma być zobojętniona. Produkty takiej reakcji są zwolnione z obowiązku rejestracji. Nie dotyczy to jednak soli celowo powstających z kwasów i zasad. Produkty reakcji otrzymywane po zastosowaniu środków zobojętniających są zwolnione z rejestracji, jednakże same środki zobojętniające, jeśli są wytwarzane lub importowane, rejestracji podlegają. x. Promotory adhezji. Promotorem adhezji nazywamy substancję, która jest aplikowana na podłoże, by polepszyć przyleganie produktu do podłoża. Przyleganie jest możliwe dzięki tworzeniu się silnych wiązań (zarówno kowalencyjnych, jak i nie-kowalencyjnych) między promotorem adhezji a powierzchniami produktów. Substancje otrzymane w ten sposób podczas stosowania promotorów adhezji są zwolnione z obowiązków rejestracji. Wytwarzane lub importowane promotory adhezji są przedmiotem rejestracji, natomiast substancje powstające podczas użycia promotorów adhezji są z tej rejestracji zwolnione. xi. Środki zbrylające. Środek zbrylający to substancja, która wiąże cząstki ciała stałego w celu utworzenia brył. Proces zbrylania może polegać na reakcji chemicznej między substancją wiążącą/środkiem zbrylającym i cząstkami ciała stałego. Substancje powstające w trakcie takiego procesu nie podlegają rejestracji, chyba, że są wytwarzane w procesie technologicznym, importowane lub wprowadzane do obiegu. xii. Demulgatory. Demulgator jest substancją stosowaną w celu ułatwiania separacji dwóch (lub więcej) wzajemnie nierozpuszczalnych (niemieszających się) faz ciekłych występujących jako emulsja. Ogólnie mechanizm działania demulgatora oparty jest na wzajemnym oddziaływaniu między demulgatorem i emulgatorem obecnym w emulsji, a skutkuje destabilizacją tej emulsji. Interakcja między demulgatorem a emulgatorem może składać się przykładowo z reakcji chemicznej między dwiema substancjami. W takim przypadku substancje otrzymywane w procesie demulgowania nie są przedmiotem rejestracji, chyba że są wytwarzane w procesie technologicznym, importowane lub wprowadzane do obrotu. xiii. Środki zmniejszające palność. Środek zmniejszający palność to substancja używana dla zabezpieczenia materiału palnego (substancji palnej), np. niektórych tworzyw sztucznych lub drewna, przed paleniem się. Mechanizm działania takiego środka zwykle polega na reakcji chemicznej substancji zabezpieczanej ze środkiem zmniejszającym palność. Środek zmniejszający palność jest przedmiotem rejestracji, natomiast substancje powstające w wyniku reakcji są z niej zwolnione. Punkt b) Grupa substancji wymienionych w tym punkcie jest rozszerzeniem listy substancji umieszczonej w punkcie a). Jeżeli substancja jest stosowana w celu zapewnienia konkretnych właściwości fizykochemicznych i w takim przypadku zachodzi reakcja chemiczna, produkty reakcji nie muszą być rejestrowane, pod warunkiem, że nie są one wytwarzane w wyniku procesu technologicznego lub wprowadzane do obrotu. Substancja powstająca i zagrożenia, które stwarza, powinny być ocenione poprzez analizę cyklu życia substratów. Na przykład, chemiczne wytworzenie światła luminescencyjnego w jarzeniowych pałeczkach może być efektem reakcji chemiczne między luminoforem, wodorotlenkiem i nadtlenkiem wodoru w obecności katalizatora - siarczanu miedzi (II). Obowiązkiem rejestracji objęte są produkcja lub import substancji niezbędnych do wytworzenia chemiluminescencji, natomiast substancje powstające dla wywołania luminescencji w pałeczkach jarzeniowych są z tej rejestracji zwolnione. Innym przykładem jest stosowanie wodorku wapnia (CaH2) jako środka odwadniającego. Mechanizm odwadniania oparty jest na reakcji chemicznej przebiegającej między wodorkiem wapnia a wodą, w wyniku której powstaje wodorotlenek wapnia (Ca(OH)2). Obowiązek rejestracji odnosi się do produkcji i importu wodorotlenku wapnia, natomiast wodorotlenek powstały jako efekt zastosowania środka odwadniającego jest zwolniony z rejestracji (ale powinien być uwzględniony w Raporcie Bezpieczeństwa Chemicznego (CSR) sporządzanym dla wodorku wapnia). 5. Produkty uboczne, jeżeli nie są jako takie importowane i wprowadzane do obrotu. Przez „produkt uboczny” rozumiemy pozostałości produkcyjne, które nie są odpadem; „pozostałość produkcyjna” jest produktem, który nie jest celowo wytwarzany w procesie. W EINECS-ie zdefiniowano produkty ubocze jako „substancje, które są wytwarzane podczas produkcji innej substancji bez zamiaru wprowadzania ich do obrotu”. Produkty uboczne wykorzystywane przez tą samą osobę prawną nie muszą być rejestrowane, natomiast produkty uboczne wprowadzone do obiegu są traktowane jako substancja, która musi zostać zarejestrowana. 6. Hydraty substancji lub jony hydratowane powstałe w wyniku asocjacji cząsteczek substancji i wody, pod warunkiem, że substancja ta została zarejestrowana przez producenta lub importera z wykorzystaniem niniejszego zwolnienia. Hydraty substancji charakteryzują się tym, że cząsteczki wody są związane walencyjnie dzięki oddziaływaniom międzycząsteczkowym, a w szczególności poprzez wiązania wodorowe z innymi cząsteczkami lub jonami substancji. Hydraty w postaci stałej zawierają wodę krystalizacyjną w stosunku stechiometrycznym, np. NiSO4 . 7 H2O. (to znaczy, że jedna cząsteczka NiSO4 może krystalizować z siedmioma cząsteczkami wody. Hydraty i bezwodne formy związków chemicznych powinny być traktowane jako te same substancje. Uwodnione i bezwodne formy mają różne nazwy chemiczne i różne numery CAS, jednak przedkłada się dla nich tylko jedną dokumentację rejestracyjną. Rejestrować należy formę bezwodną, natomiast rejestracja tą będą także objęte formy uwodnione.  Producenci hydratów, którzy zmieniają tylko stopień uwodnienia substancji (tj. zmieniają liczbę cząsteczek wody związanych z substancją) są dalszymi użytkownikami, jeśli forma bezwodna została zarejestrowana przez jej producenta. Taki sposób zastosowania substancji powinien być uwzględniony w scenariuszu narażenia. Rejestrujący, który chce skorzystać z omawianego zwolnienia, powinien zsumować ilość substancji występującej w formie bezwodnej i formach uwodnionych przy obliczaniu tonażu, odliczając ilość wody w formach uwodnionych. Niektóre sole podwójne, np. (Ca(NO3)2 + (NH4NO3) stosowane w nawozach sztucznych, nie są traktowane jako substancje, ale jako mieszaniny (preparaty). W takim przypadku wszystkie sole muszą być rejestrowane oddzielnie. Istnieją również inne typy soli podwójnych, których nie traktuje się jako mieszanin. Do takich soli należy np. ałun, który jest uwodnioną formą siarczanu potasowo-glinowego (KAl(SO4)2 12H2O) czy winian sodowo-potasowy (KNaC4H4O6.4H2O), który jest stosowany jako modyfikator żywności. Należy zwrócić uwagę, że sole podwójne tego typu są zwolnione z rejestracji, ponieważ są wodzianami. 7. Następujące substancje występujące w przyrodzie, jeśli nie zostały one zmodyfikowanechemicznie: Minerały, rudy, rudy wzbogacone, naturalny i przetworzony gaz ziemny, ropa naftowa, węgiel. Omawiane zwolnienie obejmuje pewne „substancje, które występują w przyrodzie”, jeśli nie są chemicznie modyfikowane, niezależnie od tego, czy są lub nie są zaklasyfikowane jako substancje niebezpieczne zgodnie z Dyrektywą 67/548/EEC. Ta grupa substancji jest charakteryzowana definicją podaną w Artykule 3 ust.39 i ust.40: Zgodnie z Artykułem 3 ust.39 definicja „substancje występujące w przyrodzie” oznacza substancje w sposób naturalny występujące w postaci własnej, nieprzetworzone lub przetworzone jedynie ręcznie, mechanicznie lub z wykorzystaniem siły grawitacji; poprzez rozpuszczanie w wodzie, flotację, ekstrakcję z wody oraz destylację z parą wodną lub ogrzewanie jedynie w celu usunięcia wody lub substancje, które w jakikolwiek sposób wyodrębniane są z powietrza. Definicję można podzielić na pojedyncze zagadnienia, co ułatwia zrozumienie całości: „substancje w sposób naturalny występujące w ich postaci własnej” oznacza substancje uzyskane np. z roślin, mikroorganizmów, zwierząt (np. krew, mleko) oraz grupę kopalin, takich jak minerały, rudy i rudy wzbogacone, ropa naftowa, węgiel, gaz ziemny. W tym kontekście, całe żywe lub martwe organizmy (np. drożdże, liofilizowane bakterie) lub ich części (np. części ciała, gałęzie, liście, kwiaty itp.) nie są uważane za substancje, preparaty lub wyroby w rozumieniu rozporządzenia REACH. Do tej samej grupy można zaliczyć produkty powstałe w wyniku przetwarzania (procesów gnilnych/fermentacji/ roztwarzania) lub rozkładu prowadzących do otrzymania odpadów zgodnie z definicją wg Dyrektywy 2006/12/EC, takich jak nawóz naturalny(obornik) lub produkt beztlenowego gnicia odpadów biologicznych, nawet, jeżeli są to surowce odzyskiwane. „nieprzetworzone” oznacza brak jakiejkolwiek obróbki chemicznej substancji „przetworzone jedynie ręcznie, mechanicznie lub z wykorzystaniem siły grawitacji” : Substancja może być np. oddzielona ręcznie lub maszynowo (np. za pomocą odwirowywania). Jeśli minerały są przetwarzane tylko metodami mechanicznymi, np. poprzez mielenie, przesiewanie, odwirowywanie, flotację itp., nadal są uważane za te same minerały występujące naturalnie. „poprzez rozpuszczenie w wodzie” : jedynym rozpuszczalnikiem, który może być stosowany, jest woda. Rozpuszczenie w jakimkolwiek innym rozpuszczalniku lub mieszaninie rozpuszczalników albo mieszaninie wody z innymi rozpuszczalnikami nie może być uznane za brak modyfikacji chemicznej. „poprzez flotację”: rozdzielenie bez reakcji chemicznej. „poprzez ekstrakcję z wody” : proces (np. frakcjonowanie, zagęszczanie) prowadzony w celu oddzielenia pewnego składnika lub składników z mieszaniny składników przy użyciu tylko wody. „poprzez destylację z parą wodną” : destylacja substancji występujących w przyrodzie za pomocą pary wodnej jako nośnika prowadzona w celu wydzielenia pewnych składników bez udziału reakcji chemicznej. „ogrzewanie jedynie w celu usunięcia wody” : oznacza oczyszczanie lub zatężanie substancji dzięki usunięciu wody poprzez ogrzewanie bez występowania reakcji chemicznej. „substancje, które w jakikolwiek sposób wyodrębniane są z powietrza” : oznacza substancje występujące w powietrzu w sposób naturalny, wyodrębniane dzięki zastosowaniu metod i rozpuszczalników, które nie są związane z żadną reakcją chemiczną. Zgodnie z Artykułem 3 ust.40, „substancja nie zmodyfikowana chemicznie” oznacza substancję, której struktura chemiczna pozostaje niezmieniona, nawet jeśli została poddana procesowi chemicznemu lub przetworzeniu oraz fizycznej przemianie mineralogicznej, np. w celu usunięcia zanieczyszczeń. W każdym przypadku, gdy jeden ze składników końcowo wyizolowanej substancji - występującej w przyrodzie w sposób naturalny – ulega reakcji chemicznej podczas jej przetwarzania, substancja musi być traktowana jako zmodyfikowana chemicznie. Substancje, których dotyczy powyższe zwolnienie, to: i Minerały Minerał jest definiowany jako kombinacja składników nieorganicznych, składników skorupy ziemskiej, o charakterystycznym składzie chemicznym, postaci krystalicznej (od krystalicznej do amorficznej) i właściwościach fizycznych. Minerały są związkami nieorganicznymi i większość z nich ma formę krystaliczną. W każdym przypadku, gdy minerały są wytwarzane w procesie chemicznym, nie są one zwolnione z obowiązku rejestracji. Zwolnienie dotyczy również minerałów występujących w naturze, które są poddawane procesowi chemicznemu lub fizycznej przemianie mineralogicznej, w celu np. usunięcia zanieczyszczeń, pod warunkiem, że żaden ze składników końcowo wyizolowanej substancji nie został chemicznie zmodyfikowany. Minerały syntetyczne nie podlegają zwolnieniu. ii. Rudy Rudy są to kruszywa mineralne lub skały, z których można wyodrębnić metale lub składniki metaliczne, jak również kruszywa mineralne, których wydobycie przynosi korzyści ekonomiczne. Rudy występują w przyrodzie i w związku z tym są zwolnione z obowiązku rejestracji. Należy jednak zauważyć, że podczas przetwarzania lub obrabiania rud metodami nie wymienionymi w definicji „substancji występującej w przyrodzie” lub metodami, które zmieniają strukturę chemiczną końcowej substancji, finałowy „produkt” obróbki może nie być uważany za substancję występującą w przyrodzie i w związku z tym będzie wymagać rejestracji. Przykład: Ruda żelaza typu „syderyt”, złożona w przewadze z magnetytu (Fe2+Fe3+O4) i kwarcu, przetwarzana jest mechanicznie - kruszenie wstępne i przesiewanie, następnie mielenie tak, aby krystaliczny magnetyt i kwarc można było rozdzielić w separatorze magnetycznym. Wszystkie substancje, włączając w to wyjściową rudę, uzyskane w całym procesie są traktowane jako substancje występujące w przyrodzie. W celu przekształcenia magnetytu do żelaza metalicznego, musi być on wytopiony lub poddany bezpośredniemu procesowi redukcji.. Magnetyt (lub każda inna ruda żelaza) musi zostać sproszkowany i zmieszany z koksem. W czasie procesu w wielkim piecu mają miejsce następujące reakcje redukcji lub utlenienia-redukcji: Przedmuch powietrza i koks: 2C + O2 → 2 CO Tlenek węgla (CO) jest głównym czynnikiem redukującym. Etap pierwszy: 3Fe2O3 + CO → 2Fe3O4 + CO2 Etap drugi: Fe3O4 + CO → 3FeO + CO2 Etap trzeci: FeO + CO → Fe + CO2 Podczas procesu produkcyjnego następują reakcje chemiczne, co powoduje, że żelazo nie może być uznane za substancje występującą w przyrodzie:
W konsekwencji żelazo jest uważane za substancję, dla której obowiązki rejestracji muszą zostać spełnione. iii. Rudy wzbogacone Rudy wzbogacone są wyodrębnione z oryginalnej rudy przeważnie przez zastosowanie środków mechanicznych lub flotację, co prowadzi do otrzymania frakcji wzbogaconej. Taki proces obejmuje zwykle sortowanie, separację magnetyczną, separację elektrostatyczną, kruszenie selektywne, rozcieranie i mielenie, odsiewanie i przesiewanie, filtrację i flotację. Dlatego też rudy wzbogacone są z reguły uważane za substancje występujące w przyrodzie, o ile zastosowano procesy mechaniczne, flotacyjne lub inne, mające na celu usunięcie zanieczyszczeń, lecz nie prowadzą do zmiany struktury chemicznej. iv. Naturalny gaz ziemny Naturalny gaz ziemny jest gazowym paliwem kopalnym, które składa się przede wszystkim z węglowodorów nasyconych. Naturalny gaz ziemny może mieć różne składniki zależnie od źródła i może być podzielony na trzy grupy:
Jedynie metan, który został wytworzony z surowego naturalnego gazu ziemnego, może być traktowany jako naturalny gaz ziemny. Metan uzyskany z innych źródeł np. biogaz, nie jest uważany za gaz naturalny.
Kwasy tłuszczowe podlegającemu temu zwolnieniu są tylko częściowo dostępne wolnej postaci w przyrodzie jako tłuszcze i oleje, ale muszą być uzyskane z nich a drodze hydrolizy estrowej macierzystego glicerydu (tj. tłuszczu lub oleju).
10. Następujące substancje, jeśli nie zostały one zmodyfikowane chemicznie:
2. Nr EINECS : 266-045-5,nr CAS : 65997-16-2; Cement, tlenek glinu, chemikalia Cement glinowy jest mieszaniną substancji chemicznych, wytwarzaną na drodze spalania lub spiekania w wysokiej temperaturze (większej niż 1200°C (2192°F))surowców, którymi są przede wszystkim węglan wapnia, tlenek glinu, krzemionka (dwutlenek krzemu) i tlenek żelaza. Wytwarzane substancje chemiczne tworzą strukturę krystaliczną. Kategoria ta zawiera wszystkie substancje chemiczne wymienione poniżej, jeśli są celowo wytwarzane ww produkcji cementu glinowego. Głównymi elementami tej kategorii są CaAl2O4, Ca4Al2Fe2O10 ,Ca12Al14O33 i Ca2SiO4. Inne składniki, wymienione poniżej, mogą także być zawarte w połączeniu z wymienionymi powyżej substancjami podstawowymi.
v. Magnezja
Sztuczne włókna szklane (Man Made Vitreous Fibres – mmvf) wymienione w Załączniku I do dyrektywy 67/548/EWG nie są objęte powyższym zwolnieniem, jako że spełniają kryteria zawarte w Załączniku VI tej dyrektywy. Oprócz tego nie są też zwolnione z obowiązku rejestracji te mmvf, których nie wymieniono w Załączniku I dyrektywy 67/548/EWG, ale spełniają kryteria klasyfikacji w poczet substancji niebezpiecznych zgodnie z Załącznikiem VI dyrektywy 67/548/EWG. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
